Artikelindex

Een aantal verbeeldingen, die door diverse gemeenteleden zijn gemaakt en op afgelopen Startzondag zijn gepresenteerd. 

Hoe luidde de opdracht ook alweer?

Verbeeldingsopdracht 2017

 


 

Dagboek van een week in september 2017 (door Ben Boon)

Een aantal dagen uit een dagboek beschrijven wat er in de Hoeksteen gebeurt in 2017. Zo zijn er zorgmaatjes die getraind worden. Door de jongeren worden online gesprekken gevoerd over het geloof. Via Facebook worden we op de hoogte gebracht van nieuwe (online) informatie. De Hoeksteen is in 2017 een open en eigentijdse actieve gemeente.

Dagboek  


Wensen en visie (door Jan Medema)

Al dagen draai ik om de hete brij heen en als ik met andere (oudere gemeenteleden) praat merk ik hetzelfde. Waarom eigenlijk? Allereerst de metafoor spreekt de mensen van mijn generatie niet aan. Wij komen nog uit een tijd dat voetbal op zondag uit den boze was. Velen hebben een hekel aan voetbal, het representeert in bijna alle opzichten het tegengestelde van waar wij in de kerk voor staan. De meeste versus de minste enzovoort. We ergerden ons aan de predikant die van de preekstoel het Nederlands elftal aanmoedigde. Maar er is hoop: er gaan nog steeds op zondag meer mensen naar de kerk dan naar het stadion, zonder politiebewaking en zonder rellen. Een eerste droom kan zijn dat hetzelfde geld voor 2017.

Natuurlijk begrijpen we dat de metafoor slaat op teamwerk. Maar totaal anders dan een voetbal team elkaars fouten met de mantel van de liefde bedekken. Daarom is de volgende droom dat wij in 2017 weer eendrachtig bijeen zijn, dat we tegenstellingen oplossen door elkaar in waarde te laten en zelf graag de minste willen zijn. Teamwerk volgens het recept van Paulus.

Wens en visie 2

Er is helaas ook nog een nachtmerrie; de ouderen in onze gemeente zullen steeds meer buiten het dagelijks leven komen te staan, ze worden meer en meer digibeet, de verzorging moet ver weg uit Alphen komen en wordt steeds onpersoonlijker. maar om met Johan C. te spreken: ieder nadeel heeft zijn voordeel.

 

De droom zou kunnen zijn bouw op de plaats van De Hoeksteen. Een nieuwe kerk met daarop een flink aantal appartementen. Door de weeks is de kerk een senioren sociëteit waar alle kerkelijke gezindten en niet kerkelijken welkom zijn.

 


 

Carillon Oldenzaal, hoe een eeuwen lopend systeem tot verbeelding spreekt (door Tonneke van Dorp)

In een vakantie bezoeken veel mensen vaak een kerk of meerdere kerken. Het valt mij op hoe snel sommige bezoekers denken genoeg te hebben gezien. Een kerkgebouw is als een museum: je moet er naar leren kijken. Je mag best tijd maken voor een ontdekkingstocht, je wordt daar zelfs rijk van.
Kijken naar een gebouw en proberen de geschiedenis te begrijpen. Dat kan door informatie te lezen of als je geluk hebt naar een gids te luisteren. Maar voor mijn gevoel mis je dan wat. Wij weten dat het woord kerk niet enkel gebouw betekent, er horen mensen bij.
Vaak is in kleine dingen te proeven wat voor soort gemeente of parochie er momenteel huist. Goed verzorgde details als gepolijste banken, mooie bloemen, tekenen van diaconale projecten, kunstwerkjes van nevendiensten, zelfgemaakte standaards of trapjes, vrijwilligers die willen rondleiden, versierde scheidingswanden, gepoetst koper, een spaarmeter voor een renovatieproject, gehaakte of geborduurde kleden op tafels, een organist die enthousiast zit te oefenen.
Heel voorzichtig probeer ik dan conclusies te trekken. En ik ontkom er niet aan te vergelijken (is de mens nu eenmaal eigen). Wie mij kent zal het dan niet verbazen waar mijn dankbaarheid voor onze eigen vele vrijwilligers vandaan komt. Elk jaar weer. Dit jaar kwam er iets onverwachts bij: het toekomstbeeld. Kun je ook voorzichtig proberen te kijken naar wat nog komt? Mijn verwachtingen waren sceptisch. Toch vond ik het in Oldenzaal. Daar is de kerktoren van de stadsgemeente (heeft te maken met de stadhouder die de beschikking tot een uitkijktoren moest hebben) en de VVV organiseert rondleidingen. Het 'enige' dat je dan kunt zien en horen is het carillon.
De kerk is ook prachtig hoor, maar daar wil ik het nu niet over hebben. De toren van zandsteen laat laag voor laag een constructie zien waarbij het duidelijk wordt hoe dit imposante, melodische systeem werkt. En hoe lang het al werkt, dus dat het voorlopig ook wel zo zal blijven werken. Met een trommel, eigen beiaardier (met een heus concertprogramma), 48 klokken en heel veel verbindingen daartussen. Met de precisie van een Zwitsers uurwerk! En dan ineens weet ik het.

Mijn verbeelding van de Hoeksteen in 2017 is een soepel lopend radarwerk dat, dankzij de inzet van velen, zijn precisie als vanzelfsprekend weet te behouden.


Een ander kaarsenlied (door Ben Veldstra)

Gehoor gevend aan de oproep om iets creatiefs te bedenken met betrekking tot de startzondag, heb ik gepoogd om een ander kaarsenlied te schrijven. Er kwamen namelijk geluiden dat men het huidige kaarsenlied wat sleets begint te vinden.
Het huidige lied zit echter wel zo goed in elkaar dat ik het niet kan verbeteren. Maar ik heb gepoogd er toch iets van te maken. Het resultaat kunt u hier lezen.

Het valt niet mee om in zulke korte regels een gewenste betekenis te leggen. Soms kan wijziging van een enkel woordje nog weer een flinke verbetering betekenen. Ook het componeren van een mooie, eenvoudige melodie vergt wat geestkracht op het juiste moment. Maar die komt er nog wel.

Opmerkingen t.a.v. de tekst zijn zeer welkom. Er kan nog aan gesleuteld worden. Stuur uw reactie en suggesties naar

Tijdens weggaan

Met het licht van Pasen
zullen onze voeten gaan,
stap voor stap dit licht verspreiden,
nooit ver van de Heer vandaan.

Leer ons de verhalen
wanneer liefde overwint,
nu wij gaan om u te zoeken,
wees het die ons samenbindt.

Bij terugkomst

Wij zijn nu weer samen,
hebben van de Heer gehoord
die het licht is in de wereld:
In zijn liefde gaan wij voort.

Leg op ons uw handen,
zegen ieder groot of klein,
maak ons blij met uw nabijheid,
leer ons kind van u te zijn.

 


Achtergrond van de nieuwe website (door Jan van der Wel)

Achtergrond website 

De afbeelding, die gebruikt is als achtergrond voor de nieuwe website, inspireerde tot de volgende verbeelding:

"Ik ben het Licht der wereld....".

Als dat de bron blijft voor alles wat we doen, zeggen en denken dan zal onze gemeente inderdaad een plaats zijn waar we de Liefde van God voor alle mensen zichtbaar kunnen maken.

Onze verscheidenheid en verschil van talenten worden verbeeld door de vele kleuren, maar komen samen in het witte licht.
Onze verschillen zijn daar niet verdwenen, omdat wit licht nu eenmaal een samenstelling is van alle kleuren. We mogen met onze verschillen een instrument zijn voor de opbouw en bloei van een gemeente in Christus.

Als we verder van de bron komen, worden deze kleuren wel zichtbaarder en kunnen een eigen leven gaan leiden. Het kan zelfs donker worden aan de randen.

Als we werken en leven vanuit deze Bron, dan zullen we zelf een bron zijn van de Liefde in Jezus.


De Diaconale Gemeente (door Jaap en Katinka van Sliedregt)

Diaconale-gemeenteDe diaconale gemeente

Diaconaal is de Hoeksteen nu al sterk. Het omzien naar elkaar, maar ook het omzien naar dorpsbewoners. Ook de georganiseerde maaltijd voor gemeenteleden en dorpsbewoners is daar een voorbeeld van. Centraal in de  verbeelding staat de Bijbel(studie). Het voorbeeld van Jezus volgen. Toerusting van de gemeente is belangrijk. "Samen voor elkaar".

"Je kunt Jezus niet volgen als je stilstaat". Blijvend vernieuwen. We moeten niet bang zijn om tradities overboord te gooien. Een eigentijdse gemeente zijn, die mensen aanspreekt. Keuzes moeten we maken in onze activiteiten, in de zaken waar we energie in stoppen. We moeten ons richten op de kernactiviteiten. 


Speelveld (door Frank Rote en kindernevendienst) 

Speelveld speelveld

Verbeeld wordt een speelveld, met alleen rondom witte lijnen. Het speelveld is niet opgedeeld in verschillende vakken (geen hokjes en vakjes in de kerk).

Door het gras lopen rode stippen. Die verbeelden de liefde van God. Deze loopt overal doorheen.

Op het speelveld hangen allemaal verschillende sleutels, geen enkele is hetzelfde. Met een sleutel maak je dingen open. Zo is het ook met de woorden van Jezus. Als je ze snapt, gaat er een wereld voor je open.

We lopen op het speelveld allemaal met een doel. Het komt erop aan dat je in het speelveld van de kerk jouw sleutel vindt. Sleutels verschillen per persoon. Het gaat erom dat je jouw sleutel gebruikt om de wereld van Jezus open te doen. De kinderen hebben opgeschreven en aan hun eigen sleutel gehangen wat ze belangrijk vinden in de kerk: kindernevendienst, dat ik zelf in de kerk ben, muziek enzovoorts.


Schoenendoos (anoniem) 

Schoenendoos

Muziek is belangrijk in de Hoeksteen van 2017. Meer moderne muziek, zoals Trinity. Maar ook muziek van gitaar en piano.

De gemeente zit in een halve cirkel, meer naar elkaar toe.

Er zijn ook avonddiensten die heel sfeervol zijn met kaarsen. Verder worden er ook praisediensten georganiseerd. 


Schilderij (door Marian van der Wel) 

Schilderij 

Een schilderij met linksonder de Hoeksteen in het geel dat uitstraalt de wereld in. Hierop staan woorden die weerspiegelen wat we zouden moeten uitstralen en wie we zijn.

Er is een wisselwerking met de omgeving, weergegeven in verschillende kleuren. Op deze stralen staan woorden die weergeven wat mensen bij ons zouden kunnen zoeken, hoe de buitenwereld ons ziet.

 


Kampioensbroodje (door de familie Westerduin) 

Kampioensbroodje

Zelfgebakken kampioensbroodjes, die de familie eet bij voetbalwedstrijden. Dit is een broodje voor onze kampioen in de hemel.

 


 

Voetbal (door Henny Mets)

Voetbal1Voetbal2

Een voetbal helemaal beplakt.

In eerste instantie was het idee om de bal te beplakken met allemaal foto's van de jeugd omdat ze hoopt dat de jeugd in 2017 nog in de kerk is.

Ze heeft de bal nu beplakt met allemaal woorden die belangrijk zijn voor de Hoeksteen in 2017. Voetbal is een teamsport. We moeten het met z'n allen doen.

Iedereen is aan zet: Henny schopt de bal de gemeente in!


De ronde kerk (door Lucy de Kruijf)

Rondekerk

Een ronde kerk die is opgebouwd uit ramen en deuren die allemaal open zijn. Alle ramen hebben een kruis.

Het dak is van glas. De muur in de kerk loopt in spiraalvorm en is eigenlijk niet echt een "scheiding".

Op het dak staan teksten als: Open, vrij, liefde.

De buitenwereld kan zo naar binnen komen en andersom. We zijn een transparante gemeenschap.


 

Vlinder (door Dirk Krabbe) 

Vlinder

We fladderen als een vlinder door de tijd.

Allemaal verschillende kleuren. Soms helder, soms niet. Soms individueel, soms loopt het in elkaar over.

Wens is dat we als gemeente zo mooi zijn als een vlinder, rekening houdend met alle individuele karakters.


De brede en de smalle weg (door Piet Boon)

de-brede-en-de-smalle-weg

De prent "De brede en de smalle weg" dateert van eind 18e eeuw en komt uit Puriteinse kring in Engeland. Uit een strenge (calvinistische) hoek dus. De prent is ook in Nederland wijd verbreid in orthodox-protestantse kring.

De plaat wordt op twee manieren bekeken. Enerzijds zijn er mensen, die er nare associaties bij hebben. Doordat ze in hun jeugd bang (gemaakt) waren voor de rampzaligheid. Maar anderen zien er een al te eenzijdige voorstelling in, waarbij al het "wereldse" vermaak als vanzelf tot de brede weg behoort. Voor hen is de plaat eerder komisch.

Niettemin blijft deze "verbeelding" een verwijzing naar iets wat Jezus geleerd heeft tot een waarschuwing: dat ieder mens telkens weer voor keuzen geplaatst wordt.
In onze tijd zou men b.v. kunnen denken aan milieu-bewust leven. Op de brede weg zouden mensen weleens gemakkelijk langs elkaar heen kunnen leven. Tja, bekering zou dan betekenen:
alsnog overstappen op de smalle weg.